Allez- Gerard van Maasakkers

Gerard speelde in de Grote Zaal, samen met een toetsenist, een drummer en een bassist. Hij zong oude en nieuwe liedjes. Gerard heeft een prachtig eigen geluid. De begeleiding was erg aangenaam. De zaal zat helemaal vol en dat kwam volgens mij door de warmte en rust die hij uitstraalde. Hij deed zelfs een soort jezusgebaar, waarbij hij zijn armen ophief, maar bij hem pikte ik het. Een voorbeeld van een authentieke artiest die de zaal aan zijn voeten heeft.

Martijn Koning- Het jaar van Martijn (try-out)

Het is de try-out van Martijns eerste avondvullende voorstelling. Martijn zegt in zijn voorstelling iets wat ik al vaker van standup-comedians had gehoord; ‘Ik ben in mijn jeugd anders dan de rest geweest, ik kijk anders tegen dingen aan.’ Vrij standaard dus. Om daarna de avond te vullen met grappen. Rare situaties bijvoorbeeld, die hij helemaal uitlegt. ‘Moet je je voorstellen dat…’ Echt lachen moet ik niet, in tegenstelling tot veel andere mensen. Martijn laat niks van een kant zien die ik nog niet gezien heb en vertelt in principe niks met zijn voorstelling. Op een gegeven moment pakte hij er een brief die hij op de post wilde doen voor zijn vriendin, waar persoonlijke informatie in staat. Het is een mislukte poging tot een beetje diepgang. Martijn kan goed praten en grappen vertellen, al vind ik het niets vernieuwends. Hij wil de populaire jongen spelen en vind het nodig homoseksualiteit aan te kaarten op een negatieve manier. Hij zegt daar (wederom) verder niets mee, hij brengt het gewoon als iets wat logischerwijs vies is. Ik heug me nog een zin waarin hij eerst in het Frans en daarna in het Nederlands ‘alle vieze homo’s moeten dood’ zegt, en daarna ‘zo klinkt dat nog best mooi’. Een vlotte babbelaar die aan de kroeg en in de zaal de mensen met zich mee heeft, op mij na dan.

Remko Vrijdag en Martine Sandifort- Hulphond (Try Out)

De twee zijn, hoewel ze voorheen geen duo waren, goed en natuurlijk op elkaar ingespeeld. Ze spelen vele grappig typetjes en zingen ertussendoor ook nog. De typetjes zijn ook allemaal vrij anders, wat je aandacht erbij houdt en het niet voorspelbaar maakt. Het is grappig, maar niet vaak hilarisch. Ze zijn geboren entertainer en dat merk je in alles. Ze zijn nog in het beginproces van de voorstelling, maar het is  nu al steengoed.

Youp van ‘t Hek- wigwam (Try Out)

De voorstelling van Youp van ‘t Hek sprak mij niet echt aan. Ik heb in ieder geval niet één keer gelachen. Dat kan komen omdat ik te jong ben. Waar Youp zich over verbaasde, was voor mij gewoon, of daar was ik nog niet mee bezig. Ik vond er tenminste niet echt leuke, creatieve of verrassende stukjes in zitten. Sommige dingen had ik al te vaak gehoord en voelden voor mij clichématig aan.  Ik moet er wel bij zeggen dat een groot deel van de zaal het wel kon waarderen. Youp zat erg te vitten op bepaalde soorten mensen. Rode draad in het stuk was dat hij een housewarming party had gehad in zijn nieuwe huis en toen naar zijn oude huis was gereden en had aangebeld, omdat hij zo dronken was. Daar kreeg hij een oude wigwam mee van vroeger. Ook ging het over zijn overleden vriend, van wie het motto was: ‘Iedereen lult maar wat’. Van ‘t Hek zocht de grens op en zei dat we alle demente oudjes maar van het Hilton hotel moesten afgooien, de Broodplank. Toen een vrouw daar iets op wilde zeggen, brandde hij die vrouw helemaal af. Het was geen slechte voorstelling, maar omdat het niet mijn humor was en er geen hele leuke grappen in zaten, vond ik het niet super.

http://farm8.staticflickr.com/7140/6988905082_67fc951364_z.jpg

 

Mike en Thomas- Kerstrevue (Try Out)

Ja, ik weet het. Het is een beetje vroeg voor een kerstrevue, maar het was een try out. Ik was er met een vriendin naar toe gegaan. De voorstelling was een aaneenschakeling van flauwe humor en show. Het was erg toegankelijk, iedereen kon het begrijpen (al was het publiek toch een stuk ouder dan wij). Er zaten leuke vondsten in. Ook kwamen er veel mensen in voor. Babette van Veen, als goede sneeuwkoningin en Zwarte Piste (de slechte koningin), Frits Lambrechts als verteller (hij had een fijne vertelstem) en uiteindelijk als kerstman, een showballet en een man in een kerstboompak die circuskunstjes kon en later ook een kerstboomvrouw kreeg. Sommige stukjes, bijvoorbeeld het stukje dat ze het huis gereedmaakten voor de gasten, waren heel saai, andere, bijvoorbeeld een sketch over het ontbrekende refrein in het liedje ‘potje met vet’, zijn weer heel goed gevonden. Herhaling werd veel toegepast. Soms deed het denken aan een kindervoorstelling, soms weer niet (als Thomas bijvoorbeeld een seksistisch liedje zong). Het grappigste stukje vond ik toen de gitarist en drummer in sullige pyjama’s opkwamen en met een domme lach op en neer moesten bewegen. In de voorstelling werd ook gezongen, door Mike en Thomas, door Babette van Veen en Frits Lambrechts. Het was een vermakelijke show, soms een beetje flauw, maar wel erg leuk en vol van grappen.

http://www.bunkertheaterzaken.nl/multimedia/foto/hoofdfotos/productie/bunker-middel/beeld%20Studio%20Overburen-34032.jpg