Eric Bosgraaf- Elektrified Eric

Vanavond ben ik naar Eric Bosgraaf gegaan. Ik had gelezen op internet dat het een combinatie van blokfluit en elektronica was en dat sprak me wel aan. Ik had Eric al eerder in de Toonzaal zien optreden. Hij opende de avond met een stuk op een soort grote houten kast, wat een fluit was. De elektronische geluiden klonken mee. In de daaropvolgende stuk waande ik me helemaal in een soort sprookjeswereld, met dank aan de extra geluiden. Daarna speelde hij een klein stukje op een klein fluitje, waarbij hij het hele podium gebruikte en heel overdreven bewoog, wat het wel leuk maakte. Twee Koreaanse leerlingen mochten ook een lied spelen. De jongen speelde een technisch stuk op een middelgrote blokfluit, het meisje op de grote kast-achtige fluit, die Bosgraaf in het begin ook bespeelde. Ze bespeelde hem op een vrij sensuele manier, alsof het haar minnaar was. De stukken waren tot dan toe zonder veel melodie. Er werden vooral veel technieken gebruikt.  Dat vond de vrouw waarmee ik in de pauze praatte wel jammer; ze speelt zelf ook blokfluit. Mij stoorde het niet zo.Na de pauze werd er een stuk van een Zuid-Afrikaanse componiste gespeeld. Ze bleef expres in dat land, ondanks de conflicten; daar ging het stuk ook over. Dat werd vrij letterlijk uitgebeeld, door de geluiden op de achtergrond. Aan het eind van de avond speelde Bosgraaf wél een melodisch deuntje, begeleid door een DJ, maar dat vond ik niet zo spannend. Op het allerlaatst ging die DJ allemaal nare geluiden produceren. Alles bij elkaar was het een boeiende, veelzijdige avond, waarin hedendaagse klassieke muziek en elektronica elkaar ontmoet hebben.