Nathalie Baartman, Pieter Derks en Jochen Otten

Gisteren was ik bij een een bedrijvenfeestje in het Koningstheater.  Ik werd snel de zaal ingeleid, want in de aankomstzaal zat men nog te eten. De avond begon met welkomspraatje van Jochen Otten. Wat grapjes over het bedrijf. Toen richtte hij zich tot mij; wat mijn rol in dit geheel was. Ik mocht gratis van de theaterdirecteur binnen; zei ik.  Eigenlijk had ik gewoon moeten zeggen dat ik recensent was, bedacht ik achteraf. De drie cabaretiers zaten vroeger samen in de zelfde klas van de Koningstheater-academie. Pieter Derksen, bekend van DWDD, beet het spits af. Hij praatte vooral over de actualiteiten. Op een leuke manier, het was humoristisch en krachtig. Toch was het niet echt mijn humor. Voor mijn gevoel was het allemaal iets te bedacht. Hij sloot af met twee liedjes op de piano, wat hij overigens wel goed kan, maar daar vond ik hem wat minder puur overkomen. Daarna was Natalie Baardman. Een vrouw met een karakteristiek hoofd (ze vertelde dat een man na de voorstelling zei dat ze grappig was, maar dat ze haar hoofd ook wel mee had; en dat vond ze blijkbaar een belediging, terwijl ik dat precies zo dacht) en een gekortwiekt kapsel dat recht overeind stond. Dat kwam omdat ze pas haar hoofd kaal had geschoren. Vraag me niet waarom. Ze had ook een heel typisch Twents accent. Ik vond het eerst niet zo grappig, maar toen ze zichzelf totaal belachelijk ging maken door absurde bewegingen te maken vond ik het ook wel weer humoristisch. Het lange Twentse lied op het einde had van mij geschrapt mogen worden. Als laatste kwam Jochem Otten. Ik had al eens een hele voorstelling van hem gezien, die me erg goed was bevallen. Jochem wekt telkens een klein schrikeffect op, waarna de lach volgt. Dat doet hij op een kunstige manier. Zijn grappen liggen soms net op het randje, maar gaan er niet overheen. Scherp, krachtig en niet te gemaakt. Daarbij heeft zijn show altijd een goede opbouw. Fantastisch.

Nathalie Baardman

Jochem OttenPieter Derksen

Anouk Dorfmann- Op mijn hoop

Deze voorstelling was een Try-Out voor Anouks afstudeervoorstelling. Ik had haar al meerdere keren gezien; in een voorstelling met drie andere studenten (dat was een hele vrolijke en frisse voorstelling), een keer met een verkorte versie van deze voorstelling en gisterenavond dus. De voorstelling ging over het Jodendom. Zelf is Anouk ook Joods en uitbundig ging ze vertellen over het geloof, haar gelovige oma en zong ze Joodse liedjes, was ze heel goed kan. Ik moest ook aan de tafel gaan zitten die op het podium stond. Het was allemaal goed uitgevoerd. Hier en daar was bevatte het een beetje humor. Wel vond ik het jammer dat het een beetje te veel was alsof ik naar een voorstelling zat te kijken die je zoveel mogelijk moest leren over het Jodendom. Dat kwam bijvoorbeeld door de rituelen die ze aan tafel uitvoerde. Ik vond het juist leuk dat ze zichzelf tijdens de voorstelling die ze met haar groep deed niet te serieus nam. Tijdens de voorstelling kregen we nog lekker brood, druivensap (in eerste instantie liet ik het staan omdat ik dacht dat het alcohol bevatte) en na afloop soep. Al met al een mooie, verzorgde voorstelling, een goede afsluiting van het koningstheater in zijn oude gebouw, maar als de voorstelling soms was absurder en luchtiger was geweest, was hij nóg beter geweest.